Przejdź do głównej treści
GoModel szacuje koszt każdego śledzonego requestu na podstawie cennika modelu i pokazuje sumy w dashboardzie.
Te koszty to szacunki, a nie zapis rozliczeniowy. O ile provider nie raportuje dokładnego kosztu, GoModel mnoży tokeny raportowane przez providera przez skonfigurowane stawki danego modelu, więc rabaty, promocje i zaokrąglenia po stronie providera nie są uwzględniane. Traktuj dashboard providera jako źródło prawdy i porównuj z nim wartości z GoModel, zanim użyjesz ich do fakturowania lub uzgadniania rozliczeń.

Jak szacowane są koszty

Dla każdego requestu GoModel wycenia:
  • Tokeny wejściowe i wyjściowe według stawek modelu za milion tokenów (MTok).
  • Tokeny wejściowe z cache’u, reasoningowe i audio według ich własnych stawek, gdy provider je raportuje, dzięki czemu ruch intensywnie korzystający z cache’u i reasoningu jest wyceniany poprawnie.
  • Jednostki inne niż tokeny tam, gdzie provider w nich rozlicza: wygenerowane obrazy (per_image / output_image_per_mtok), czas trwania audio (per_second_input, per_second_output) oraz znaki mowy (per_character_input). Która jednostka dotyczy którego modelu, opisują strony o obrazach i audio – gdy stawka jednostkowa i stawka tokenowa to dwa wyrażenia tej samej opłaty (wygenerowane tokeny obrazu, czas trwania klipu audio), stosowana jest tylko jedna z nich.
Gdy provider zwraca dokładny koszt (kredyty OpenRouter, cost_in_usd_ticks w xAI), GoModel używa tej wartości zamiast cennika z katalogu. Każdy wiersz zapisuje użytą metodę w polu cost_source: model_pricing, openrouter_credits lub xai_cost_in_usd_ticks.
Tokeny z cache’u są tańsze tylko wtedy, gdy cennik modelu zawiera stawkę cached_input_per_mtok. Bez niej są wyceniane według pełnej stawki wejściowej.
Anthropic rozlicza zapisy do cache’u według TTL: domyślne 5-minutowe zapisy według cache_write_per_mtok, a 1-godzinne ("ttl": "1h") według cache_write_1h_per_mtok. GoModel wycenia każdą część według jej własnej stawki na podstawie podziału z usage.cache_creation. Bez stawki cache_write_1h_per_mtok zapisy 1-godzinne są wyceniane według cache_write_per_mtok.

Ceny zależne od pory dnia

Niektórzy providerzy naliczają różne stawki w zależności od tego, kiedy request jest wykonywany. Na przykład DeepSeek rozlicza godziny poza szczytem po połowie stawek szczytowych, a weekendy traktuje jako czas poza szczytem. Katalog publikuje standardowe (szczytowe) stawki jako ceny bazowe modelu i wymienia okresy ze zniżką w pricing.time_windows:
GoModel wycenia każdy request według stawek obowiązujących w chwili jego zakończenia, liczonych w UTC niezależnie od strefy czasowej serwera czy dashboardu. Zakresy są prawostronnie otwarte (start włącznie, end wyłącznie); end równe lub wcześniejsze niż start przechodzi przez północ, a days ogranicza zakres do wybranych dni tygodnia (gdy pominięte – wszystkie dni). Stawki nieobecne w oknie zachowują cenę bazową, a poza wszystkimi oknami obowiązują ceny bazowe. Przeliczanie zapisanych kosztów korzysta z zapisanego znacznika czasu każdego wiersza, więc historyczne wiersze są wyceniane ponownie według okna, w które faktycznie wypadły. Szacunek kosztu wejścia z cache’u w dashboardzie stosuje okna z dokładnością do minuty tygodnia, zgodnie z precyzją granic okien. Na stronie Models gwiazdka * obok ceny oznacza model z oknami czasowymi; najedź na nią, aby zobaczyć harmonogram i stawki. Nadpisanie stawki bazowej (input, output, cached input lub cache write) zastępuje również zniżkę z katalogu dla tej stawki: nadpisana wartość staje się ceną o każdej porze. Metadane modelu w config.yaml mogą też deklarować własne time_windows, które zastępują te z katalogu.
Okna czasowe to wyłącznie cykliczne harmonogramy w UTC. Reguły, których katalog nie potrafi wyrazić – święta providera czy promocje ze stałą datą zakończenia – nie są stosowane.

Skąd pochodzi cennik

Cennik modelu jest ustalany według priorytetu:
  1. Nadpisania operatora ustawione w dashboardzie.
  2. Metadane config.yaml w providers.<name>.models.
  3. Katalog modeli, pochodzący z rejestru ai-model-list.
Katalog dostarcza domyślny cennik dla większości modeli. Jeśli cena modelu wygląda na błędną albo brakuje stawki (na przykład stawki za wejście z cache’u), porównaj ją z ai-model-list i zgłoś tam poprawkę albo ustaw nadpisanie, aby od razu to naprawić. Cennik to jeden z elementów szerszego pipeline’u metadanych, który ustala też okna kontekstu, możliwości i kategorie modeli – pełny łańcuch źródeł opisuje strona Metadane modeli.

Nadpisywanie cennika

Nadpisz cennik, gdy cena z katalogu jest błędna, jej brakuje albo różni się od wynegocjowanej przez Ciebie stawki. Otwórz stronę Models, znajdź model i otwórz jego edytor Pricing override. Ustaw jeden lub więcej typów cen (input, output, cached input itd.) w USD. Zapisane pola nadpisują cennik z katalogu i z config.yaml dla danego selektora; nieustawione pola nadal są dziedziczone.
Strona Models w GoModel z listą zarejestrowanych modeli, cenami wejścia i wyjścia za MTok oraz akcją nadpisania cennika w każdym wierszu

Strona Models pokazuje ceny każdego modelu; akcja $ otwiera nadpisanie cennika

Edytor Pricing override w GoModel z selektorem, typem ceny Input w dolarach za MTok i jego wartością w USD

Ustaw typ ceny i wartość w USD; zapisane pola nadpisują cennik z katalogu i z config.yaml dla selektora

Nadpisania dotyczą nowych requestów. Aby ponownie wycenić requesty, które już zostały wykonane, przelicz je.

Narzuty i koszt rozliczeniowy

Ustaw narzut, gdy odsprzedajesz dostęp do modeli, na przykład żeby refakturować klientom zużyte przez nich tokeny. GoModel zapisuje dla każdego requestu koszt rozliczeniowy (billed_cost w wierszu użycia): koszt providera plus narzut. Sam koszt providera nigdy się nie zmienia, więc budżety, sumy w dashboardzie i oszczędności nadal mierzą to, co płacisz upstream. W GoModel Pro budżet może zamiast tego ograniczać koszt rozliczeniowy; zobacz Budżety. Narzuty są domyślnie wyłączone. Włącz je przez markups_enabled: true (env PRICING_MARKUPS_ENABLED=true), a następnie ustaw wartości procentowe w config.yaml. Gdy narzuty są włączone, ale żadna reguła nie pasuje do requestu, jego koszt rozliczeniowy jest równy kosztowi providera. Gdy są wyłączone, GoModel nie zapisuje kosztu rozliczeniowego i ignoruje markups oraz bill_cache_hits; jeśli markups jest ustawione, przy starcie loguje ostrzeżenie.
Wygrywa najbardziej szczegółowy selektor, w kolejności: provider/model, model, provider, globalny. Narzuty nigdy się nie sumują. Selektor providera wskazuje skonfigurowaną instancję (klucz w providers), a nieznany provider kończy start błędem. Narzut 20% rozlicza $1.20 za $1.00 kosztu providera – to marża 16.7%. bill_cache_hits określa, jak rozliczane są odpowiedzi serwowane z cache’u odpowiedzi GoModel. true rozlicza każdy cache hit według tego, ile ten sam request kosztowałby w chwili obsłużenia hitu – po bieżącym cenniku i stawkach zależnych od pory dnia – plus narzut; false rozlicza je na $0, nawet gdy ich koszt jest nieznany. Prompt caching u providera (tokeny z cache’u na wejściu) to rzeczywisty koszt providera i jest zawsze rozliczany. Każdy wiersz użycia zapisuje też narzut, z jakim został rozliczony (markup_percent, markup_selector), więc zmiana narzutów nigdy nie przepisuje wcześniejszych rozliczeń. Provider skonfigurowany z billable: false (providers.<name>.billable w config.yaml, <PROVIDER>[_SUFFIX]_BILLABLE=false albo pole wyboru Billable na stronie Providers) obsługuje requesty, za których koszt wywołujący nie jest ci winien – zwykle własny klucz API klienta zarejestrowany jako osobna instancja providera. Jego użycie jest nadal śledzone i wyceniane, więc szacunek pozostaje widoczny, o ile model ma cenę, a każdy wiersz zapisuje billable: false. Przy włączonych narzutach taki wiersz jest rozliczany na 0 bez stosowania żadnej reguły narzutu, więc kolumna Billed, budżety rozliczeniowe i eksport faktur nigdy nie obciążają klienta za jego własny klucz: pozycja faktury dla takiego providera pokazuje koszt providera przy koszcie rozliczeniowym 0. Cache hit modelu tego providera także jest rozliczany na 0, a przeliczanie zapisanych kosztów zachowuje te wiersze na 0. Przy wyłączonych narzutach żaden wiersz nie zapisuje kosztu rozliczeniowego, nierozliczane też nie. Flaga jest utrwalana w chwili zapisu wiersza, tak jak narzut, więc jej późniejsza zmiana nie przepisuje wcześniejszych rozliczeń. Budżety ścieżek użytkowników i labeli pomijają użycie nierozliczane niezależnie od tego, czy narzuty są włączone; zobacz Budżety. Gdy narzuty są włączone, dashboard pokazuje koszt rozliczeniowy obok kosztu providera: kartę Billed na stronie przeglądu i stronie użycia, kolumnę w każdym podziale użycia (model, ścieżka użytkownika, label, typ requestu lub endpoint oraz sesja) oraz kolumnę w logu requestów, której podpowiedź podaje narzut każdego wiersza. API administracyjne zwraca go jako total_billed_cost w /admin/usage/summary, billed_cost w /admin/usage/daily, /admin/usage/models, /admin/usage/user-paths, /admin/usage/labels, /admin/usage/endpoints i /admin/usage/sessions oraz billed_cost, markup_percent i markup_selector we wpisach /admin/usage/log. Dzień rozliczony wyłącznie za cache hity nadal pojawia się w /admin/usage/daily, z zerową liczbą requestów. Sumy rozliczeniowe obejmują rozliczone cache hity, choć pozostałe koszty je pomijają, więc koszt rozliczeniowy według ścieżki użytkownika to kwota do obciążenia każdego klienta.

Narzuty dla klientów (GoModel Pro)

Narzuty dla klientów są dostępne w GoModel Pro i wymagają uprawnienia licencyjnego billing. Bez niego user_path_markups przy włączonych narzutach przerywa uruchamianie — GoModel nigdy po cichu nie rozlicza klienta według stawki globalnej.
Nadaj każdemu klientowi, identyfikowanemu przez poddrzewo user path, własne narzuty w user_path_markups. Każda ścieżka przyjmuje te same selektory co markups:
GoModel wybiera najgłębszą skonfigurowaną ścieżkę, która obejmuje user path żądania (/acme obejmuje /acme/team, ale nie /acmecorp), i stosuje w niej najbardziej szczegółowy selektor w zwykłej kolejności. Gdy ta ścieżka nie ma pasującego selektora, GoModel próbuje kolejnej, płytszej ścieżki, a potem markups. Narzuty nigdy się nie sumują. W powyższym przykładzie /acme/internal/ci jest rozliczane z narzutem 0%, /acme/team z 15% dla openai/gpt-5 i 30% dla pozostałych modeli, a /beta z 20%. Domyślnie nic nie jest ustawione: bez user_path_markups dla wszystkich obowiązuje markups. Przy markups_enabled: false user_path_markups jest ignorowane tak jak markups, a GoModel zapisuje ostrzeżenie w logu przy uruchomieniu. Reguła z user_path_markups jest zapisywana w markup_selector jako <user path>:<selector>, na przykład /acme:openai/gpt-5, dzięki czemu log żądań pokazuje, która reguła klienta została rozliczona. User path jest normalizowany tak jak w żądaniach, więc acme/ i /acme to ten sam klucz; / jest odrzucany, bo obejmuje go już markups.

Sumy w dashboardzie

  • Estimated Cost – wydatki na rzeczywiste requesty do providerów; cache hity są wykluczone.
  • Saved Cost – ile kosztowałyby requesty obsłużone z cache’u, gdyby nie cache.
  • Billed – widoczne, gdy narzuty są włączone: koszt providera plus narzut, łącznie z rozliczonymi cache hitami.
Wartość --- oznacza, że koszt jest nieznany, ponieważ cennik nie był dostępny – to nie to samo co $0.

Filtrowanie i zestawianie wydatków

Strona użycia filtruje każdą kartę, wykres i log requestów według modelu, dostawcy, etykiety, klucza API, endpointu, ścieżki użytkownika i sesji. Każda lista przyjmuje kilka wartości: request spełnia filtr, gdy ma którąkolwiek z wybranych wartości, i musi spełniać każdy filtr. Wybór ścieżki użytkownika pokazuje znane ścieżki jako drzewo pogrupowane według prefiksu; wybrany węzeł obejmuje wszystko poniżej, a ścieżkę spoza listy można wpisać. Sekcja Zestawienie zestawia przefiltrowane użycie według dwóch wymiarów. Na przykład wiersze Ścieżka użytkownika, kolumny Okres i okres Miesięcznie pokazują koszt miesięcznie dla każdej ścieżki. Wybierz miarę (koszt, tokeny lub requesty); zostaje 10 największych wierszy i kolumn, a reszta trafia do Pozostałe. Grupowanie ścieżek łączy ścieżki po pierwszych segmentach, więc /team/alice/laptop liczy się jako /team/alice. Przełączaj między wykresem skumulowanym a tabelą, a przyciskiem Pobierz CSV wyeksportuj tabelę z sumami. Filtry, zakres dat i ustawienia zestawienia są zapisane w adresie strony, więc skopiowany link otwiera ten sam widok. Te same dane zwraca GET /admin/usage/breakdown, a filtry działają na każdym endpoincie użycia poza /admin/usage/throughput (zobacz Filtry wielowartościowe).

Przeliczanie zapisanych kosztów

Przeliczanie ponownie oblicza zapisany koszt pasujących wierszy użycia według bieżącego cennika. Użyj go po zmianie nadpisania albo gdy cennik nie był dostępny w momencie wykonania requestu. Akcja jest domyślnie włączona (USAGE_PRICING_RECALCULATION_ENABLED); w widoku użycia wybierz Recalculate, a następnie wpisz recalculate, aby potwierdzić. Zakres przeliczenia obejmuje wybrany przedział dat, providera lub model oraz ścieżkę użytkownika. Przeliczanie ponownie wycenia koszt rozliczeniowy z narzutem, z jakim rozliczono każdy wiersz, a cache hity rozlicza zgodnie z bieżącym bill_cache_hits. Wiersze zapisane przed wprowadzeniem narzutów są rozliczane według kosztu providera. Gdy narzuty są wyłączone, przeliczanie nie zmienia kosztu rozliczeniowego.
Przeliczanie nadpisuje pola kosztów każdego pasującego wiersza i czyści koszt każdego wiersza, którego modelu nie da się już powiązać z cennikiem. Wynik podaje, ile wierszy nadal nie ma cennika. Liczby tokenów nigdy nie są modyfikowane.

Eksport faktur (GoModel Pro)

Eksport faktur wymaga licencji GoModel Pro z uprawnieniem billing oraz włączonych narzutów (PRICING_MARKUPS_ENABLED=true). Bez uprawnienia endpoint zwraca 403 invoice_export_not_entitled, a przy wyłączonych narzutach 409 markups_disabled.
GET /admin/usage/invoice eksportuje rozliczone użycie za okres, po jednym bloku na klienta. Każdy klient to ścieżka użytkownika; z parent każdy bezpośredni potomek tej ścieżki jest jednym klientem, tak jak liczą je budżety dla każdego potomka. parent=/customers rozlicza więc /customers/acme/app1 i /customers/acme/app2 razem pod /customers/acme. Użycie zapisane bezpośrednio na ścieżce nadrzędnej zostaje przy niej. Bez parent każda ścieżka użytkownika jest osobnym klientem. Endpoint przyjmuje ten sam zakres dat i te same filtry co pozostałe endpointy użycia, a także format=csv (domyślnie, pobierany jako gomodel-invoice-<start>-to-<end>.csv) lub format=json. Na stronie użycia przycisk Eksportuj fakturę pobiera CSV dla wybranego zakresu dat i filtrów. Dni okresu trwają od północy do północy w strefie czasowej z nagłówka X-GoModel-Timezone, który dashboard ustawia na strefę wybraną w swoich ustawieniach, a domyślnie na strefę przeglądarki; wywołanie API bez niego używa UTC. Każdy eksport podaje swoją strefę w time_zone, a plik wyeksportowany w strefie innej niż UTC ma ją w nazwie (gomodel-invoice-2026-10-01-to-2026-10-31-America-Los_Angeles.csv). Rozliczaj z jednej strefy: te same daty w dwóch strefach obejmują różne godziny, więc gdy kolejne faktury mieszają strefy, użycie blisko granicy miesiąca trafia na dwie faktury albo na żadną.
Każda pozycja to jeden model na jednej instancji providera. row_type odróżnia pozycje (item) od sumy częściowej każdego klienta (subtotal) i sumy całkowitej (total), więc przed sumowaniem w arkuszu kalkulacyjnym zostaw tylko wiersze item. Kwoty to zwykłe liczby dziesiętne w USD; pusty koszt oznacza, że jest nieznany (brak cennika). Requesty, tokeny i koszt providera obejmują requesty wysłane do providerów; rozliczony koszt obejmuje też rozliczone cache hity odpowiedzi tak jak w pozostałych widokach rozliczeń, więc pozycja złożona wyłącznie z cache hitów pokazuje koszt providera 0. effective_markup_percent to stosunek rozliczonego kosztu do kosztu providera minus jeden, więc rozliczone cache hity go podnoszą w pozycji z kosztem providera; pozycja złożona wyłącznie z cache hitów go nie ma.
Ostatnia modyfikacja 10 listopada 2026